Τα 5 στάδια του θανάτου, το μοντέλο της Κιούμπλερ-Ρος.

Η Ελίζαμπεθ Κιούμπλερ-Ρος (Elisabeth Kübler-Ross) περιέγραψε πέντε φάσεις, από τις οποίες περνάει ο άνθρωπος για να αποδεχτεί τελικά τον θάνατο. Ένας ασθενής με μια θανατηφόρα ή μη ιάσιμη ασθένεια λέγεται ότι περνάει από αυτές τις φάσεις. Αυτό το μοντέλο πρωτοεμφανίσθηκε στο βιβλίο της Ελίζαμπεθ Κιούμπλερ-Ρος On Death and Dying» το 1969 και αυτές οι φάσεις γίνανε γνωστές ως «Τα πέντε στάδια του θανάτου»

  1. Άρνηση: «Αποκλείεται, δεν μπορεί να συμβαίνει σε εμένα!«
  2. Θυμός: «Είναι άδικο, γιατί σε εμένα; Δεν έχω ζήσει τίποτα» ή «Είμαι πολύ μικρός/μικρή γιατί μου το κάνεις αυτό;» (Εδώ είτε αναφέρεται στον Θεό, στον εαυτό του, είτε σε οποιονδήποτε θεωρεί υπεύθυνο για την κατάστασή του/της)
  3. Διαπραγμάτευση: «Τουλάχιστον άσε με να δω τα παιδιά μου να μεγαλώνουν» ή «Θα είμαι καλύτερος, θα αλλάξω, απλώς άσε με να ζήσω λίγο παραπάνω.«
  4. Κατάθλιψη: «Είμαι τόσο λυπημένος, γιατί να προσπαθήσω να κάνω οτιδήποτε;» ή «Δεν έχω ελπίδες, απλώς θα περιμένω να πεθάνω«
  5. Αποδοχή: «Εντάξει όλα θα πάνε καλά«

Η Kübler-Ross εφάρμοσε αρχικά αυτά τα στάδια σε οποιαδήποτε μορφή καταστροφικής προσωπικής απώλειας (εργασία, εισόδημα, ελευθερία). Αυτό περιλαμβάνει επίσης το θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου, το διαζύγιο, τον εθισμό στα ναρκωτικά, ή τη στειρότητας. Η Kübler-Ross επισήμανε επίσης, ότι αυτά τα βήματα δεν έρχονται απαραιτήτως στη σειρά που σημειώνεται ανωτέρω, ούτε βιώνονται όλα τα βήματα από όλους τους ασθενείς, αν και ένα πρόσωπο θα δοκιμάσει πάντα τουλάχιστον δύο.

Πηγή.

Παιδαγωγική αξιοποίηση:

1. Πριν από αρκετά χρόνια η κ. Κατερίνα, σχολική ψυχολόγος στον Κωστέα Γείτονα που δούλευα, μας παρουσίασε αυτά τα στάδια για να μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε τους γονείς με μαθητές που παρουσιάζουν μαθησιακές δυσκολίες. Πραγματικά μας βοήθησε ώστε να είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε:

  • την πιθανή επίθεση στο πρόσωπό μας ότι είμαστε «άσχετοι» 10 στάδιο άρνηση σε όλους τους τόνους και τρόπους,
  • στην επίθεση στους προηγούμενους δασκάλους «δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους» 2ο στάδιο θυμός,
  • «έκανα ότι μπορούσα, του έβαλα ιδιαίτερα, πόσα ακόμα να του βάλω;» 3ο στάδιο διαπραγμάτευση,
  • «το παιδί μου είναι τούβλο, δεν μπορώ να κάνω τίποτα παραπάνω», 4ο στάδιο κατάθλιψη
  • «τι μπορούμε να κάνουμε για να το βοηθήσουμε πραγματικά» το 5ο στάδιο αποδοχή.

2. Το Σεπτέμβρη που θα μπούμε στο σχολείο και θα είναι νέο και διαφορετικό θα πρέπει να θυμηθούμε τα 5 στάδια της θλίψης για να αντιμετωπίσουμε ένα δύσκολο χειμώνα.

  • Νοέμβρης, δε θα έχουν έρθει οι νέες ειδικότητες και θα έχουμε βαρεθεί να συμπληρώνουμε τα κενά, γιατί στην πρωτοβάθμια δεν μπορείς να αφήσεις τα παιδιά χωρίς επιτήρηση, έτσι σιγά σιγά θα οδηγηθούμε στο στάδιο της  Άρνησης.
  • Γενάρης και δεν θα έχουμε καταφέρει να μπούμε ούτε μια ώρα στο εργαστήρι. Θυμός, τόσα χρόνια περιμέναμε υπολογιστές, γρήγορη σύνδεση στο διαδίκτυο και απλά τα βλέπουμε από μακριά.
  • Φλεβάρης: Διαπραγμάτευση με τους υπόλοιπους για να ελαχιστοποιήσουμε τις απλήρωτες υπερωρίες.
  • Μάρτης Κατάθλιψη! Τέλειωσε και το 2ο τρίμηνο και ακόμα εργαζόμαστε περισσότερο χωρίς να έχουμε πρόσβαση σε εργαλεία του 21ου αιώνα αλλά μόνο κι αυτά ελλιπή, του 15ου αιώνα. Συνθετικές, κριτικές, ομαδικές εργασίες; Ακόμα μεγαλύτερη κατάθλιψη…
  • Αποδοχή. Έφτασε ο Ιούνιος, το φωτοτυπικό έσπασε κάθε ρεκόρ, πάω σε ένα παλαιοπωλείο και προσπαθώ να συγκεντρώσω παιδαγωγική και διδακτική βιβλιογραφία πριν το 1974. Διαβάζω μανιωδώς το καλοκαίρι έτσι ώστε να είμαι σε θέση να διδάξω αποτελεσματικά τις επόμενες χρονιές. Έχω καμιά 20αριά χρόνια μπροστά μου.

Υ.Γ. Τα πέντε στάδια του θανάτου τα είχα πρωτοδεί στην εξαιρετική ταινία του Bob FosseAll that Jazz.

Advertisements
Περί

Just another boring teacher

Αναρτήθηκε στις Απόψεις, Εκπαίδευση, Ψυχολογία
7 comments on “Τα 5 στάδια του θανάτου, το μοντέλο της Κιούμπλερ-Ρος.
  1. Ο/Η epatientgr λέει:

    έκλεισα προηγούμενα την οθόνη χωρίς να σώσω το σχόλιό μου, θα επανέλθω

  2. Ο/Η e-patha λέει:

    Τέλεια ανάρτηση!!!!

  3. Ο/Η epatientgr λέει:

    Εγνώρισα την El. Kuebler-Ross μέσα από τα βιβλία της στα μέσα της δεκαετίας του ΄90 και ομολογώ ότι τότε με είχε εντυπωσιάσει εξαιρετικά. Με τα χρόνια και διαβάζοντας και νεότερα βιβλία και άρθρα της, συνειδητοποίησα ότι πράγματι τα πέντε στάδια μπορούν να έχουν εφαρμογή και στον επαγγελματικό τομέα, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις απόλυσης, μείωσης προσωπικού, μη προαγωγής, κ.ά. Επίσης έχει εφαρμογή σε ιατρικές περιπτώσεις απώλειας μέλους είτε λόγω ασθενείας ή ατυχήματος.

    Δυστυχώς, εμείς σαν Ελληνες αντιμετωπίζουμε την «οριστική απώλεια», οποιασδήποτε μορφής, σαν κάτι απίθανο για μας προσωπικά (μμμ… στους άλλους βέβαια συμβαίνουν και αυτά….). Το αποτέλεσμα είναι ότι αρνούμαστε τη συζήτηση για «τέτοια» θέματα, και βρισκόμαστε απροετοίμαστοι τελείως όταν σημάνει η δι΄κή μας ώρα.

    Γι’ αυτό θεωρώ πολύ σημαντική την αναφορά σου στο έργο της El. Kuebler-Ross και ίσως να οδηγήσει μερικούς να μάθουν περισσότερα γι αυτή τη σπουδαία επιστήμονα και το έργο της.

    • Ο/Η mcsotos λέει:

      Η Κατερίνα να είναι καλά. Μας βοήθησε πολύ, κι από τότε με έχει βοηθήσει να αντιμετωπίσω με πιο αποτελεσματική προσέγγιση το γονιό που του ανακοινώνεις ότι το παιδί του έχει κάποια προβλήματα. Βέβαια πολλές φορές έχω εισπράξει το θυμό και την απόρριψη, αλλά με βοήθησε να προσπαθήσω να τον επαναπροσεγγίσω για να βοηθήσουμε το παιδί. Μερικές φορές πέτυχα το στόχο μου, μερικές απέτυχα αλλά σίγουρα είναι πολύ χρήσιμη προσέγγιση. Πιατί πολλοί συνάδελφοι πιστώνονται μία αποτυχία που δεν πρέπει να πιστωθεί κανείς ενώ μπορούμε να βοηθήσουμε ουσιαστικά το μαθητή.

  4. Ο/Η epatientgr λέει:

    Δυστυχώς όλα αυτά τα χρόνια που ήταν τα παιδιά στα σχολεία αλλά και στο πανεπιστήμιο (εκεί υπάρχουν μεγάλες ανάγκες…), ζήτημα είναι άν συνάντησα ένα εκπαιδευτικό, με γνώση και ενδιαφέρον για τα προβλήματα που παρουσιάζει το παιδί στην τάξη και για το χειρισμό τους μαζί με τους γονείς. Είναι παρήγορο ότι ενδιαφέρθηκες, διάβασες και προσπαθείς να εφαρμόσεις όσα έμαθες. Μακάρι να εντασσόταν αυτό το μάθημα στην Παιδαγωγική (αλλά τι μας έμαθε το μάθημα αυτό, εμείς τουλάχιστον τίποτε πέρα από την παρακολούθηση μαθημάτων στο Πειραματικό…, όσο για το βιβλίο ήταν ήδη, παρά τον όγκο του, παρωχημένο για τη δεκαετία του ’70). Σήμερα με τις αλλαγές στο πρόγραμμα δεν ξέρω άν στη Φιλοσοφική υπάρχει κάν.

  5. Ο/Η mcsotos λέει:

    epatientgr

    Η Κατερίνα να είναι καλά. Καλοί εκπαιδευτικοί υπάρχουν. Μπορώ να σου αναφέρω πάρα πολλούς. Υπάρχει μία γενική απαξίωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος αλλά προσωπικά το αποδίδω στην ευρύτερη κοινωνική κρίση που περνάμε σαν έθνος. Αν είχαμε στόχους θα τους πετυχαίναμε. Αλλά αυτή τη στιγμή ταλανιζόμαστε μεταξύ της Τζούλιας και της Ντούβλη.
    Πάντοτε όμως βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσες ιδέες που αναμεταδίδονται και διαδίδονται από δικτυακούς τόπους όπως αυτός:
    http://democracyreloaded.gr/articles/view/431
    Αυτό και μόνο αναδεικνύει ότι η πορεία μας δεν είναι μοναχική.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Εισάγετε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση και θα λαμβάνετε ειδοποίηση όταν αναρτώνται νέα άρθρα.

Μαζί με 966 ακόμα followers

Κελαηδίσματα
Επενδύσεις
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Ιουλίου 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιον.   Αυγ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
ΑΡΧΕΙΟ
Κατηγορίες
Feedburner
Blog Stats
  • 347,134 hits
Αρέσει σε %d bloggers: