Η απελπισία

Ο χειρότερος εχθρός μου είναι η απελπισία· η ανικανότητά μου να βοηθήσω κάποιον μαθητή. Δεν αντέχω να τον βλέπω να μην κάνει τίποτα ώρες, μέρες, βδομάδες… με σκοτώνει. Αργά αλλά σταθερά με σκοτώνει. Δε με ενδιαφέρει αν προχωρά με αργούς ρυθμούς· μέσα στο παιχνίδι είναι. Με σκοτώνει το να μην ξέρω τι φταίει, τι εναλλακτικές έχω, τι μπορώ να δοκιμάσω όταν όλα έχουν αποτύχει…

Τη μόνη θεραπεία που ξέρω είναι το διάβασμα. Μια παρατήρηση, μια σκέψη αρκεί να βρω μια άκρη, ένα κείμενο να διαβάσω. Από κει αρχίζω να ελπίζω. Λίγο στην αρχή σαν μια σταγόνα νερού. Άλλοτε η σταγόνα πέφτει μόνη της και χάνεται. Άλλοτε την ακολουθούν κι άλλες και το πάτωμα πλημμυρίζει. Είναι το μοναδικό πάτωμα που δε σφουγγαρίζω, που αφήνω τον εαυτό μου να γλιστρήσει.

Μα όσο κι αν γλιστρήσω δεν ξεχνώ ποτέ την απελπισία. Σε αυτήν το χρωστάω…

Αναρτήθηκε στις εξομολογήσεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Εισάγετε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση και θα λαμβάνετε ειδοποίηση όταν αναρτώνται νέα άρθρα.

Μαζί με 965 ακόμα followers

Κελαηδίσματα
Επενδύσεις
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Απριλίου 2013
Δ T Τ T Π S S
« Mar   May »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  
ΑΡΧΕΙΟ
Κατηγορίες
Feedburner
Blog Stats
  • 339,428 hits
Αρέσει σε %d bloggers: