Η επίδραση του εκπαιδευτικού στην επίδοση του μαθητή

Παλιότερα είχα γράψει μια ανάρτηση, κατακλείδα ενός κειμένου που απουσίαζε. Σε κάποιους άρεσε, σε κάποιους όχι. Οφείλω, πάντως, να συμπληρώσω ό,τι έλειπε.

Βασική θέση του απόντος κειμένου ήταν ότι ο εκπαιδευτικός έχει καθοριστική επίδραση στην επίδοση του μαθητή. Ναι, η επίδοση εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, πολλούς από τους οποίους δεν τους ελέγχουμε, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν εξαρτάται κι από μας. Η φτώχεια, η οικογενειακή κατάσταση, τα σχολικά βιβλία, οι σχολικές υποδομές, το αναλυτικό πρόγραμμα, το κοινωνικό στάτους του εκπαιδευτικού, ο μισθός, όλα παίζουν τον ρόλο τους. Άλλοτε μας ευνοούν, άλλοτε όχι. Ακόμα όμως κι αν φυσάει ούριος άνεμος, αν εμείς δεν αποδειχτούμε άξιοι καπετάνιοι, δε θα βρούμε ποτέ λιμάνι.

Ξέρω την απογοήτευση. Την έχω ζήσει κι εγώ. Μας χτυπά όταν έχουμε προσπαθήσει περισσότερο, όταν έχουμε πιστέψει ότι τώρα τα καταφέραμε. Είναι σκληρό να βλέπεις παιδιά να μη μαθαίνουν παρά τους κόπους σου. Είναι σκληρό να χάνεις εξαιτίας της φτώχειας, της οικογενειακής κατάστασης, των σχολικών βιβλίων, των σχολικών υποδομών, του αναλυτικού προγράμματος, του κοινωνικού στάτους του εκπαιδευτικού, του μισθού.

Σκληρότερο είναι όμως να τα παρατάς. Όταν όλα είναι στραβά τότε ο μαθητής έχει μόνον εσένα. Κανέναν άλλο. Αν αποτύχει θα ευθύνεσαι εσύ. Αν πετύχει εσύ πάλι. Αυτό δεν είναι ωραίο;

Όταν μιλάω για επιτυχία, δεν εννοώ να αριστεύσουν όλοι. Εννοώ να βελτιωθούν. Κάθε χρόνο να μαθαίνουν και κάτι. Καθένας με τον ρυθμό του. Αλλά με τι δύναμη, με ποιο πάθος θα το πετύχεις αν δεν πιστεύεις ότι θα τα καταφέρεις, αν δεν πιστεύεις ότι μπορείς.

Πιστεύω, συνεπώς, πως για την κατάσταση της εκπαίδευσης κύριοι υπεύθυνοι είναι οι εκπαιδευτικοί. Και πιστεύω πως δεν υπάρχει κάτι πιο μεγαλειώδες από αυτό. Γιατί δεν υπάρχει κάτι πιο μεγαλειώδες από το να ορίζεται η μοίρα των ανθρώπων από ανθρώπους.

Αναρτήθηκε στις Απόψεις
12 comments on “Η επίδραση του εκπαιδευτικού στην επίδοση του μαθητή
  1. «Γιατί δεν υπάρχει κάτι πιο μεγαλειώδες από το να ορίζεται η μοίρα των ανθρώπων από ανθρώπους.» Η παράνω φράση με εκφράζει απόλυτα. Χαίρομαι που την ακούω απο εσένα που μου έχεις δώσει την ενύπωση οτι καλωδιώθηκες και υποβάθμισες τον ρόλο σου σε εργαλείο του web 2.0.

    • Ο/Η yannism λέει:

      Δεν ξέρω αν αναφέρεσαι σε μένα (Odysseas στον Blogger, Yannism εδώ στο WordPress), που έχω γράψει το κείμενο, ή στον Σωτήρη, τον ιδιοκτήτη του μπλογκ. Πάντως και για τους δυο μας δεν πιστεύω ότι ισχύει ο χαρακτηρισμός «καλωδιωμένοι». Προφανώς, το παρόν μπλογκ αναφέρεται, σχεδόν αποκλειστικά, σε τεχνολογικά θέματα που σχετίζονται με την εκπαίδευση, αλλά, ευτυχώς, έχουμε κι άλλα ενδιαφέροντα.

      • Οκ τώρα κατάλαβα. Εσύ είσαι ο άλλος που επίσης διαβάζω με συνέπεια τον τελευταίο καιρό. Παίρνω πίσω τον χαρακτηρισμό καλωδιωμένος μια και ενοχλεί. Στον συγκεκριμένο blog αναφέρομαι. Έστω με μια διαφορετική προσέγγιση μιλάμε την ίδια γλώσσα. O κ. Τερζίδης και εσύ Οdysseas μου προκαλείται σκέψεις και αυτό είναι το βασικό.

  2. Ο/Η Maria Palaska (@MariaPalas) λέει:

    Απο τις μέχρι τώρα αναρτήσεις του συναδέλφου, δε νομίζω ότι υποβάθμισε το ρόλο του σε εργαλείο του Web2.0, απλώς είναι ένα ακόμη εργαλείο ενός καλού εκπαιδευτικού!

    • Δεν γνωρίζω αν απευθύνομαι στον κ.Τερζίδη ή όχι, επειδή βλέπω τώρα πως άλλος έκανε την ανάρτηση. Το σχολιό μου δεν έχει εμπεριέχει καμιά εμπάθεια. Απλά σκέφτομαι φωναχτά και τέλος διαβαζω τον κ. Τερζίδη γιατί θαυμάζω αυτό που κάνει. Δεν συμφωνώ όμως πάντα με την θεώρηση του. Η αντιπαράθεση απόψεων παράγει έργο. Αυτό μάλιστα είναι και η επιδίωξη του. Μπορεί να έχω λάθος εντύπωση, αυτό δεν αλλάζει το γεγονός πως η παραπάνω έκφραση αποτελεί μέρος της προσωπικής μου θεώρησης.

      • Ο/Η mcsotos λέει:

        Όταν διάβασα τη χτεσινή ανάρτηση ήλπιζα ότι θα γίνει κουβέντα για την άποψή που διατύπωσε ο Γιάννης.

        Ευχαριστώ τη Μαρία και τους 2 Γιάννηδες για την εμπιστοσύνη που δείχνουν στη εκπαιδευτική άποψη που διακονεί το παρόν ιστολόγιο.

        Οφείλω να διευκρινίσω ότι οι εφαρμογές που προτείνω, συνήθως, στοχεύουν στην διερευνητική, ανακαλυπτική, συνεργατική, βιωματική ή δημιουργική (creative) μάθηση καθώς και την ασφαλή χρήση των Νέων Μέσων. Από το 2003 με το Ictscenarios, παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ, το 2006 με τη συμμετοχή μου στο Eduportal (Ελληνική Πύλη Εκπαίδευσης) το 2007 με το Ars Longa και τέλος το 2011 με το Scoop.it/Διδασκαλία με τη βοήθεια Νέων Μέσων εστιάζω στην παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ. Σε καμιά περίπτωση δεν έχω δώσει συμπεριφοριστικές ασκήσεις όπως Hot Potatoes ούτε είμαι «πωλητής» web2.0 εφαρμογών. Αντίθετα σε πολλές περιπτώσεις προσπαθώ να δώσω και μία ή περισσότερες ιδέες για την αξιοποίηση του εργαλείου από το εκπαιδευτικό ή γονιό.

        ‘Εγραψα παραπάνω συνήθως γιατί πολλές φορές δημοσιεύω κι εργαλεία που μας βοηθούν να είμαστε πιο αποτελεσματικοί π.χ. το Dropbox ένα εργαλείο που καταργεί ουσιαστικά το flashάκι και ευνοεί τον διαμοιρασμό αρχείων. Μπορεί σε μια πρώτη ανάγνωση να εστιάσει κάποιος στην «κατάργηση» αλλά για τους πιο ψαγμένους η λέξη κλειδί είναι «ο διαμοιρασμός».

        Ας εστιάσουμε όμως στην εκπαίδευση…

  3. Ο/Η yannism λέει:

    Σουδία Ιωάννη,

    το θέμα που αναφέρεις το έχω κουβεντιάσει με τον Σωτήρη. Το κακό με τη διαδικτυακή παρουσία είναι ότι δημιουργεί μια εικόνα προς τους άλλους η οποία δεν είναι, και δεν μπορεί να είναι, αντιπροσωπευτική. Ο Σωτήρης, λ.χ., ασχολείται και με το θέατρο στο σχολείο. Όσο όμως και να ψάξεις στο μπλογκ του, αυτό δε θα το βρεις πουθενά. Εγώ, από την άλλη, έχω και ένα μάλλον άγνωστο μπλογκ στο οποίο γράφω μικρά λογοτεχνικά κείμενα. Η πλάκα είναι ότι βαριέμαι τη λογοτεχνία και προτιμώ την επιστήμη. Δε νομίζω όμως να το καταλάβει αυτό κανείς.

  4. Ο/Η elenaell λέει:

    Δίνω και γω ψήφο εμπιστοσύνης (μιας και είναι της μόδας οι ψήφοι) στην άποψη του Γιάννη που φιλοξενεί ο Σωτήρης. Ο τίτλος από μόνος του τα λέει όλα. Είναι πολύ μεγάλη μην πω τεράστια η επίδραση του εκπαιδευτικού στην επίδοση του μαθητή. Από το κέφι του, τον ενθουσιασμό του, -όχι το μισθό του- το δόσιμο του ή την αδιαφορία του εξαρτώνται πολλά. Κι οι μαθητές πάντα αναγνωρίζουν τη γνησιότητα και την πίστη ακόμα κι αν σου βγάζουν την πίστη τη χρονιά που τα έχεις. Άλλωστε πιστεύω ότι δεν μπορείς να αξιολογήσεις έναν εκπαιδευτικό αν δεν τελειώσεις και δε φύγεις από τα χέρια του. Δεν είμαστε παντοδύναμοι, δεν εξαρτώνται όλα από μας, δεν μπορούμε να γεμίσουμε κεφάλια. Έχουμε να κάνουμε με αυτοδύναμες προσωπικότητες, που δε δημιουργούν προβλήματα, έχουν προβλήματα και τα φέρνουν στην τάξη, με ανθρώπους που θα μάθουν μόνο αν θέλουν να μάθουν. Το θέμα είναι να τους πείσουμε ότι αυτό αξίζει να συμβεί.

    Η άποψη του Haim Ginott-Αμερικανού παιδοψυχολόγου τα λέει όλα:

    «Έχω καταλήξει στο τρομακτικό συμπέρασμα πως αποτελώ το καθοριστικό στοιχείο μέσα στην τάξη. Η προσωπική μου προσέγγιση δημιουργεί το κλίμα. Η καθημερινή μου διάθεση φτιάχνει τον καιρό.
    Ως δάσκαλος, έχω στα χέρια μου μια τρομακτική δύναμη: να κάνω τη ζωή ενός παιδιού θλιβερή ή χαρούμενη. Μπορώ να γίνω όργανο βασανισμού ή εργαλείο έμπνευσης. Μπορώ να ταπεινώσω ή να αστειευτώ, να ανοίξω ή να επουλώσω πληγές. Σε όλες τις καταστάσεις, είναι η δική μου αντίδραση που καθορίζει αν ένα πρόβλημα θα κλιμακωθεί ή θα αποκλιμακωθεί, αν ένα παιδί θα εξανθρωπιστεί ή θα αποξενωθεί.»

    Και να δηλώσω και δημόσια ότι ο Σωτήρης υπήρξε ο μέντορας μου στην παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ (και όχι μόνο σε εργαλεία web 2.0) και παραμένει μέχρι σήμερα ο κορυφαίος του χορού στο Δίκτυο Προσωπικής μου Μάθησης (PLN για να «σκάσει» κι ο yannism). Έχουμε πολλές πτυχές, πολλές εικόνες. Η διαδικτυακή είναι κι αυτή μία αλλά όχι η μόνη.

    • Ο/Η yannism λέει:

      Αμ, τόσο καιρό ξέρεις τον Σωτήρη, μόνο το PLN έμαθες; Αχ… Ανεπίδεκτη μαθήσεως…

    • Ο/Η Σουδίας Ιωάννης λέει:

      Εγώ όμως Έλενα δεν τον γνωρίζω προσωπικά, παρά μόνο από τα γραφόμενα του σε αυτό το blog. Η εικόνα που είχα έστω και λανθασμένη όπως αντιλαμβάνομαι τώρα, ήτανε αυτή που ανέφερα. Αυτό δεν αλλάζει σε τίποτα
      όμως ότι είμαι εδώ για να διαβάσω, να κριτικάρω, να διαφωνήσω, να επικροτήσω και ακόμη ακόμη να προκαλέσω με τα λεγόμενα μου. Θυμήσου πως ένα αντίστοιχο κείμενο δικό σου με έστειλε στο twitter. O κ. Τερζίδης με παρακίνησε άθελα του να ασχοληθώ με κάτι αντίστοιχο, έκανα ένα ας πούμε προσωπικό blog, προβάλλοντας την δική μου ελάχιστη εμπειρία στη σχολική αίθουσα. Βλέπω με χαρά ότι έχει αρκετούς φίλους να μοιράζονται τις απόψεις του, τις σκέψεις του και αυτό θεωρώ το σημαντικότερο από κάθε τι στην εκπαίδευση. Κουράστηκα να βλέπω δασκάλους σε μοναχικούς δρόμους μέσα στην σχολική αίθουσα.
      Η εκπαιδευτική διαδικασία δεν μπορεί να ναι «ο μοναχισμός μιας προσευχής».

      • Ο/Η elenaell λέει:

        Συμφωνώ ότι οι δάσκαλοι πρέπει να αρχίσουν να μοιράζονται τις πρακτικές τους γιατί αυτός πια είναι ο δρόμος και όχι η μοναχική επιλογή. Πρώτα να βγουν από τις τάξεις και να το μοιραστούν με τους συναδέλφους τους στο γραφείο (πρώτο Δίκτυο Ανθρώπινου Δυναμικού) και μετά με όλο τον κόσμο γιατί» η γνώση θες δε θες μοιράζεται». Ας το πάρουμε χαμπάρι όλοι κι ας είμαστε ανοιχτοί σε ιδέες και πρακτικές γιατί και το ίδιο ακριβώς να κάνεις/αντιγράψεις με το διπλανό σου, δε βγαίνει ποτέ ακριβώς το ίδιο.

  5. Ο/Η yannism λέει:

    Το πρόβλημα βέβαια, Έλενα, είναι πώς πείθεις τους εκπαιδευτικούς να το κάνουν. Δεν είναι εύκολο να αλλάξουν πρακτικές αιώνων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Εισάγετε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση και θα λαμβάνετε ειδοποίηση όταν αναρτώνται νέα άρθρα.

Μαζί με 965 ακόμα followers

Κελαηδίσματα
Επενδύσεις
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Απριλίου 2012
Δ T Τ T Π S S
« Mar   May »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  
ΑΡΧΕΙΟ
Κατηγορίες
Feedburner
Blog Stats
  • 339,205 hits
Αρέσει σε %d bloggers: