Το μέλλον του σχολείου…

… στη Φινλανδία!

…και στην Ελλάδα:

Σήμερα ο Γιώργος μου έστειλε το παρακάτω άρθρο του Βήματος:

Επέκταση του υποχρεωτικού ωραρίου ως τις 3 το μεσημέρι στα δημοτικά και ως τις 4 στο γυμνάσιο σχεδιάζει το υπουργείο Παιδείας. Τι θα γίνεται τις επιπλέον αυτές ώρες στα δημόσια σχολεία; Αυτό για το οποίο πληρώνουν σήμερα πολλές οικογένειες τα μεγάλα ιδιωτικά σχολεία της χώρας: Μελέτη! Τα παιδιά θα διαβάζουν στο σχολείο το μάθημά τους για την επόμενη ημέρα και θα γυρίζουν στο σπίτι «ελεύθερα δραστηριοτήτων» για να ξεκουραστούν ή να διασκεδάσουν. Οπως αναφέρουν οι πληροφορίες του «Βήματος», το δίπτυχο των αλλαγών που σχεδιάζει το υπουργείο Παιδείας είναι το εξής: διπλές ώρες διδασκαλίας στα βασικά μαθήματα υποδομής (Νέα και Αρχαία Ελληνικά, ξένη γλώσσα, Μαθηματικά, Φυσικές επιστήμες, Θρησκευτικά, Κοινωνικές επιστήμες- Ιστορία) και πολύ λιγότερη ύλη. Ενα πρώτο βήμα έγινε εφέτος με τη μείωση της ύλης στα σχολεία, ενώ θα επεκταθεί την επόμενη χρονιά με περαιτέρω μείωσή της.

Εναλλακτική διδασκαλία

«Στόχος είναι να σταματήσει το άγχος του δασκάλου να φτάσει στη σελίδα 20 βιβλίου,που πρέπει να τη διδάξει σε συγκεκριμένη ημερομηνία» λέει μιλώντας στο «Βήμα» στέλεχος του υπουργείου Παιδείας. «Πριν γυρίσει η σελίδα του βιβλίου θα πρέπει να έχουν μάθει όλοι οι μαθητές τις βασικές έννοιες κάθε μαθήματος. Για παράδειγμα,αν κάποιος δεν έχει καταλάβει την έννοια της πρόσθεσης στην αριθμητική, δεν θα προχωράει ο δάσκαλος σε επόμενο κεφάλαιο, απλά γιατί βιάζεται να τελειώσει το κεφάλαιο» καταλήγει χαρακτηριστικά.

Ταυτόχρονα όμως οι μαθητές θα κληθούν στο μέλλον να… αυτοαξιολογούνται, να διορθώνουν μόνοι τα γραπτά τους και να αναζητούν την λύση σε εκείνα τα κεφάλαια που τους δυσκόλεψαν. Τρίτη καινοτομία των επικείμενων αλλαγών θα είναι το ότι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές θα αποκτήσουν πλήρη ελευθερία στην αναζήτηση πρακτικών και νέων μεθόδων στην διδασκαλία των μαθημάτων τους (όπως π.χ. η διοργάνωση μιας θεατρικής παράστασης για το μάθημα των Αρχαίων ή της Ιστορίας ή μιας εκδρομής σχετικής με τα θέματα προστασίας του περιβάλλοντος). Θα μπορούν ακόμη και να δημιουργούν εκπαιδευτικό υλικό και σχέδια εργασίας.

Τα νέα προγράμματα σπουδών

Όπως λέει μάλιστα ο πρόεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου κ. Κλήμης Ναυρίδης μιλώντας στο «Βήμα», δέσμευσή του είναι να παραδώσει τα νέα προγράμματα σπουδών για την υποχρεωτική εκπαίδευση τον Ιούνιο του 2011, ώστε τον Σεπτέμβριο να δοκιμαστούν πιλοτικά σε έναν αριθμό 160 σχολείων (νηπιαγωγεία, δημοτικά και γυμνάσια) και το 2012 να γενικευθούν. Τα προγράμματα σπουδών είναι βέβαια συναρτημένα με τις διδακτικές πρακτικές που τα υποστηρίζουν και την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, ώστε να μπορούν να τα εφαρμόσουν, αναφέρει ο κ. Ναυρίδης.

Μεγάλο βάρος δίνεται αυτή τη στιγμή, με τη βοήθεια και ξένων επιστημόνων, στο πώς θα οργανωθεί ο σχολικός χρόνος κατά τέτοιον τρόπο ώστε τα παιδιά να αυτενεργούν και να αναζητούν μόνα τους πηγές για τις εργασίες και τα μαθήματά τους. Οι νέες τεχνολογίες θα παίξουν «πρωταγωνιστικό» ρόλο στη νέα εκπαιδευτική πραγματικότητα και όλα τα μαθήματα θα διδάσκονται μέσα από αυτές. Το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα των δημοτικών και των γυμνασίων της χώρας επεξεργάζονται αυτές τις ημέρες ομάδες εργασίας του υπουργείου Παιδείας. Ο κ. Ναυρίδης εξηγεί το νέο πλαίσιο λειτουργίας των σχολείων και αναφέρει ότι:

* Στο δημοτικό σχολείο θα υπάρξουν «ομάδες» μαθημάτων. Το πρόγραμμα σπουδών στην υποχρεωτική εκπαίδευση θα έχει μια συνέχεια από τάξη σε τάξη, ως σύνολο όπου τα διάφορα γνωστικά αντικείμενα διατηρούν την αυτοτέλειά τους αλλά συνδέονται μεταξύ τους.

* Το πρόγραμμα στα σχολεία θα είναι «ενιαίο» και δεν θα έχει ζώνες πολιτισμού ή αθλητισμού εκτός υποχρεωτικού προγράμματος. Στο ωρολόγιο πρόγραμμά του θα ενταχθούν μέσα στη διδασκαλία των βασικών μαθημάτων ο πολιτισμός, το περιβάλλον και οι νέες τεχνολογίες.

* Θα ενταχθούν στο πρόγραμμα των σχολείων δραστηριότητες που θα αφορούν τη σχολική ζωή και θα στοχεύουν στην καλλιέργεια της προσωπικότητας του μαθητή (γνωστική, συναισθηματική και κοινωνική), της συλλογικότητας και της συνύπαρξης.

Ολόκληρο το άρθρο

Μερικές σκέψεις: Ο δρόμος που θα πρέπει να καλύψει το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι πολύ μεγάλος. Είναι πολύ μεγάλος διότι λόγω της αδράνειας στην οποία βρίσκεται, ενώ υπάρχουν πολλές καλοπροαίρετες διαθέσεις/προθέσεις, τα αποτελέσματα είναι πτωχά και καθόλου τίμια. Από τη μια μεριά υπάρχει η ενοποίηση της σχολικής γνώσης από την άλλη μεριά οι δυσπλασίες του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος υποχρεώνουν(;) την πολιτική ηγεσία να λαμβάνει αποφάσεις που σαλαμοποιούν τη σχολική γνώση όπως η εισαγωγή νέων γνωστικών αντικειμένων στην πρωτοβάθμια και ο διαχωρισμός νηπιαγωγών και δασκάλων στην επιμόρφωση.

Μελετώντας τους σκοπούς του νέου προγράμματος σπουδών υποτίθεται ότι θα αναπτυχθεί η κριτική σκέψη των μαθητών ενώ παράλληλα υπάρχουν οι υπουργικές δεσμεύσεις για πιστοποίηση σε διάφορα γνωστικά αντικείμενα. Ενώ λοιπόν με το νέο πρόγραμμα σπουδών θα επιχειρείται η διαμόρφωση στάσεων των μαθητών από την άλλη μεριά επικεντρώνεται στη απόκτηση δεξιοτήτων. Πώς να το σχολιάσω;

Μου έτυχε τις τελευταίες μέρες σε μία συγκέντρωση γονέων μία αγχωμένη μητέρα να μου ζητήσει τα παιδιά να «μάθουν» γεωγραφία. Παρόλες τις παραινέσεις μου επέμενε στην ατυχή διατύπωση, της εξήγησα τη στοχοθεσία του μαθήματος με βάση το ΑΠΣ και ΔΕΠΠΣ και συνέχισε να επαναλαμβάνει ότι τα παιδιά σε αυτή την ηλικία πρέπει να μάθουν όλα τα γεωγραφικά στοιχεία της Ελλάδας και ότι αυτό είναι το νόημα του μαθήματος. Ευγενικά προσπάθησα να αποφύγω οποιαδήποτε σύγκριση του παρελθόντος με το παρόν αλλά ήταν αμετακίνητη στις απόψεις. Αναγκάστηκα λοιπόν και τη ρώτησα το υψόμετρο του όρους Γκαμήλα, μια και ανήκει στα 10 υψηλότερα όρη της Ελλάδας και επέκτεινα τις ερωτήσεις στην Ιστορία ρωτώντας την ομήγυρη ποια ήταν η 4η μάχη που έδωσε ο Μεγαλέξεντρος στην Ασία και με ποιο αντίπαλο αρχηγό. Μάλλον ένιωσε άβολα… (Thnx Γιάννη!). Πώς να το σχολιάσω; Με ποιο τρόπο θα πειστεί αυτή η μεγάλη ομάδα γονιών ότι το σχολείο πρέπει να αλλάξει φυσιογνωμία σε σχέση με το σχολείο που φοίτησαν;

Θα αναφέρω υπό τύπου ανεκδότου άλλο ένα διάλογο. Αντιμετώπισαν μερικοί μαθητές μου στην αυλή ένα φαινόμενο «νταηλικιού» Bullying… Ρώτησα λοιπόν αν, πού και πώς μπορώ να βρω προγράμματα Υγείας σχετικά με αυτό το φαινόμενο. Κάποιος/α συνάδελφος πετάχτηκε και είπε ότι αυτό είναι θέμα με το οποίο ασχολείται η Α’ τάξη οπότε η Ε’ δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθεί. Είναι φανερό λοιπόν ότι ο ορισμός των θεμάτων στην Ευέλικτη Ζώνη σε σχέση με την τάξη μόνο αρνητικά μπορεί να λειτουργήσει. Και πάει περίπατο η σπειροειδής ανάπτυξη της γνώσης ή ακόμα καλύτερα η ερμηνεία της καθημερινότητας ή η διασύνδεση σχολείου και ζωής.

Αξιοποίηση του βίντεο: Το αρχικό βίντεο θα το παρουσιάσω στην επιμόρφωση β’ επιπέδου. Θα διαφοροποιήσω τις κοινωνίες Ελλάδας και Φινλανδίας και κατ’ επέκταση τις απαιτήσεις που έχουν από τη μάθηση. Αλλά:

  • Πώς η διαθεσιμότητα της κινητής τεχνολογίας, όπως φορητοί υπολογιστές υποστηρίζουν ένα διαφορετικό είδος διάταξης των χώρων μέσα στο σχολείο και μέσα σε μία μόνο τάξη;
  • Παρακολουθώντας το βίντεο ποιες είναι οι προκλήσεις που τίθενται από το είδος της μάθησης, μαθητοκεντρική και όχι δασκαλοκεντρική, και πώς μπορούν να αντιμετωπιστούν;
  • Με ποιο τρόπο η/οι κοινότητα/ες στηρίζουν τη μάθηση;
  • Υπάρχει ακόμα διαφορά μεταξύ του σχολείου και της κοινότητάς του, ή μήπως μέσω της τεχνολογίας μπορούν αυτά τα δύο να ενσωματωθούν με την πραγματική έννοια του όρου;
  • Πόσο «ξενόφερτο», δηλαδή φουτουριστικό, είναι αυτό το σχολείο του μέλλοντος από την άποψη είτε της τεχνολογίας είτε αυτού που προσπαθεί να κάνει;
  • Ποιες πτυχές αυτής της προσέγγισης θα μπορούσαν να εφαρμοστούν σχεδόν αμέσως;

Τα ερωτήματα τα έθεσε ο Terry Friedman και πραγματικά είναι πολύ ενδιαφέροντα

 

Περί

Just another boring teacher

Αναρτήθηκε στις "αχρηστάκια", Απόψεις, Εκπαίδευση, Νέες τεχνολογίες
2 comments on “Το μέλλον του σχολείου…
  1. Ο/Η chs λέει:

    Ερώτημα 1ο: Λεφτά για όλα αυτά υπάρχουν; Ή υπήρχαν … και μετά τα φάγαμε όλοι μαζί;

    Ερώτημα 2ο: Τα παιδιά θα τρώνε στο σχολείο όπως στη Φιλανδία πρωινό και μεσημεριανό; Και όταν μιλάμε για φαγητό εννοούμε ζεστές, πλούσιες μερίδες φαγητού για τις οποίες φροντίζει το κράτος.

    Ερώτημα 3ο: Οι δάσκαλοι θα τυγχάνουν της κοινωνικής εκτίμησης που τυγχάνουν οι δάσκαλοι στη Φιλανδία; Ας μην ξεχνάμε ότι πολλοί πρωθυπουργοί της Φιλανδίας διετέλεσαν δάσκαλοι. Τυχαίο; Δεν νομίζω;

    Ερώτημα 4ο: Φαντάζομαι ότι πριν γυρίσουν τη σελίδα του βιβλίου τους, άλλοι μαθητές θα έχουν κατακτήσει τις βασικές έννοιες κάθε μαθήματος και άλλοι όχι. Τι υλικό θα δώσω στους πρώτους και τι στους δεύτερους; (χμ, μήπως εισηγηθώ την αγορά extra φωτοτυπικών στο σχολείο και extra μηχανημάτων προβολής γιατί το ένα χάλασε και το άλλο το έχουν πάρει οι ειδικότητες πληροφορικής;)

    Ναι, το σχολείο αυτό είναι φουτουριστικό για τα ελληνικά δεδομένα. Αλλά δεν φταίνε ούτε οι δάσκαλοι ούτε οι γονείς γι αυτό. Φταίνε όλοι εκείνοι «σχεδιαστές» που δεν έχουν προσπαθήσει πρώτα να δουν ποιο είναι τα πραγματικά προβλήματα του ελληνικού σχολείου και έπειτα να βρουν τη λύση. Συνήθως εδώ πρώτα βρίσκουμε τη λύση και μετά ελπίζουμε να διορθωθούν τα προβλήματα.

    Και τα προβλήματα αντί να διορθώνονται διογκώνονται. Διότι το νέο πλαίσιο λειτουργίας των σχολείων είναι μεν ονειρεμένο, αλλά χρειάζεται πολλά χρήματα για να υλοποιηθεί και η εισαγωγή των υπολογιστών επιφέρει, ίσως, το μικρότερο κόστος. Τελικά καταλήγουμε, πράγματι, σε «σαλαμοποιήσεις» που είναι η φθηνότερη και ευκολότερη λύση. Έτσι οι γονείς θα επιμένουν τα παιδιά τους να θυμούνται το υψόμετρο του όρους Γκαμήλα ακόμα και αν οι ίδιοι το έχουν ξεχάσει ή δεν το έμαθαν ποτέ.

    • Ο/Η mcsotos λέει:

      Πάνε δύο χρόνια που ο Παύλος Τσίμας σύγκρινε το 24ωρο δύο μαθητών της Β’ Λυκείου και αναφέρει:
      Την ιστορία αυτών των δύο μαθητών, ένα τυπικό τους 24ωρο, παρακολουθεί η κάμερα της «Έρευνας», καταγράφει τις διαφορές στο εκπαιδευτικό τους περιβάλλον και την καθημερινή τους ζωή και μένει με το αναπάντητο ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν το δικό μας σχολείο να πιέζει τόσο πολύ τους μαθητές του με τόσο φτωχά αποτελέσματα; Πώς γίνεται να συζητάμε τόσο πολύ για την παιδεία και να τα καταφέρνουμε στην πράξη τόσο άσχημα;

      Καθώς μια ακόμη συζήτηση («από μηδενική βάση», όπως ειπώθηκε αρμοδίως) ξεκινά για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, η «Έρευνα» της Τρίτης θέτει τον δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων, μέσα σε μια σχολική τάξη κι ένα μαθητικό δωμάτιο δύο διαφορετικών χωρών. Κι έπειτα ρωτά δασκάλους, ειδικούς και υπουργούς τι φταίει, τι ματαιώνει κάθε απόπειρα βελτίωσης του ελληνικού σχολείου.

      Τρεις πρώην υπουργοί που φιλοδόξησαν να συνδέσουν το όνομά τους με μια μεγάλη μεταρρύθμιση – ο Γεράσιμος Αρσένης, η Μαριέττα Γιανάκου και ο Βασίλης Κοντογιανόπουλος – μιλούν για πρώτη φορά για την εμπειρία τους, τα λάθη τους και τα συμπεράσματα στα οποία έχουν οδηγηθεί.

      Μπορείτε να δείτε τα σχετικά βίντεο σε μία παλιότερη ανάρτηση με τίτλο «Η δυστυχία να είσαι μαθητής».

      Σε αυτά τα βίντεο γίνονται εμφανείς οι διαφορές που επικαλείται ο chs παραπάνω.

      Πάντως τα πρώτα μηνύματα από την εφαρμογή του διευρυμένου ωραρίου των 800 δημοτικών σχολείων δεν είναι ενθαρρυντικά και αν κάποιοι ισχυρίζονται το αντίθετο μάλλον αποφεύγουν να περάσουν ακόμα κι έξω από αυτά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Εισάγετε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση και θα λαμβάνετε ειδοποίηση όταν αναρτώνται νέα άρθρα.

Μαζί με 965 ακόμα followers

Κελαηδίσματα
Επενδύσεις
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Νοεμβρίου 2010
Δ T Τ T Π S S
« Οκτ.   Δεκ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  
ΑΡΧΕΙΟ
Κατηγορίες
Feedburner
Blog Stats
  • 339,343 hits
Αρέσει σε %d bloggers: