Η ελπίδα θα περιμένει μιαν άλλη φορά.

Με καθαρά αυτοδιοικητικά κριτήρια δεν ψηφίζουν οι περισσότεροι ούτε σε καιρούς πολύ πιο ήσυχους από τους τωρινούς. Αν μετρούσε μόνο, ή κυρίως, η αξιοσύνη του δημάρχου ή του νομάρχη, δεν θα βλέπαμε να επανεκλέγονται άνετα όσοι απέτυχαν παταγωδώς στον ρόλο που τους ανέθεσε η λαϊκή ψήφος και διακρίθηκαν μόνο στο κακόγουστο τηλεοπτικό σταριλίκι και στην υπέρ ημετέρων διασπάθιση χρήματος.

By Express Monorail Joe Penniston

Αλλά βέβαια, όταν φροντίζεις να μην παρίστασαι στο δικαστήριο, τάχα ασθενής και γλιστράς από πονηρή αναβολή σε πονηρή αναβολή, τότε μπορείς να καμαρώνεις ότι «δεν υπάρχει καταδικαστική απόφαση εις βάρος σου». Κι όταν, αντί να απολογείσαι για την πολιτεία σου, που κατάντησε αβίωτη την Αθήνα, επιτίθεσαι σκαιά στους αντιπάλους σου, τότε μπορείς να καυχιέσαι πως υπήρξες «ο πιο επιτυχημένος δήμαρχος, όπως άλλωστε και ο πιο επιτυχημένος υπουργός Υγείας», κι ας σε άδειασε ο ίδιος ο διάδοχός σου (και κομματικώς όμαιμός σου) στο υπουργείο αυτό.

Σε τούτες τις εκλογές, και με δεσπόζον θέμα τη «μετάφραση» των εντολών του Μνημονίου στην καθημερινότητά μας, που κλονίζεται μέχρις αποσαθρώσεως, απομακρυνόμενη ραγδαία από όσες σταθερές και αυτονόητα διέθετε ένα-δυο χρόνια πριν, η συζήτηση, η δημόσια και η ιδιωτική, για τα αμιγώς δημοτικά ήταν ελάχιστη. Αν σε κάποια από τις δημοσκοπήσεις εξόδου που θα γίνουν αύριο τεθεί το ερώτημα «τι είναι η δημοτική κοινότητα;», το πιο πιθανό είναι ότι το «δεν γνωρίζω, δεν απαντώ» θα συγκεντρώσει ποσοστό περί το 70%.

Καθημερινά ψηφίζουμε ως πολίτες, με τη στάση μας στα μικρά και στα μεγάλα, κι όχι μια στα τρία ή τέσσερα χρόνια. Και για την ψήφο μας, εκτός από τις ιδέες μας αποφασίζει και η ίδια μας η καθημερινότητα: τα φυλλορροούντα οικονομικά μας, η δεσποτεία του τσιμέντου και του νέφους (α, ναι, υπάρχει ακόμα, κι ας μην το περιέλαβε η προεκλογική ατζέντα), ο χρόνος που χάνεται στις αμέτρητες ουρές, η απογοητευτική βεβαιότητα ότι στις επόμενες εκλογές θα συζητούμε από δυσμενέστερη βάση. Όσο καταλαβαίνω, συνομιλώντας, η απογοήτευση θα ψηφίσει αύριο. Και ο θυμός. Η ελπίδα θα περιμένει μιαν άλλη φορά.

Tου Παντελή Μπουκάλα

Advertisements
Περί

Just another boring teacher

Αναρτήθηκε στις Απόψεις
One comment on “Η ελπίδα θα περιμένει μιαν άλλη φορά.
  1. Ο/Η chs λέει:

    …κρυμμένη βαθιά στο σεντούκι της Πανδώρας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Εισάγετε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση και θα λαμβάνετε ειδοποίηση όταν αναρτώνται νέα άρθρα.

Μαζί με 967 ακόμα followers

Κελαηδίσματα
Επενδύσεις
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Νοέμβριος 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ.   Δεκ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  
ΑΡΧΕΙΟ
Κατηγορίες
Feedburner
Blog Stats
  • 351,672 hits
Αρέσει σε %d bloggers: